Nederlander in Colombia 47: Marcel

Alfred Nic

4 maanden geleden

In Nederlander in Colombia laten we Nederlanders aan het woord die geëmigreerd zijn naar Colombia en daar inmiddels hun ‘pan’ verdienen. We spreken met hen over hun passie en liefde voor Colombia en stellen ze onder andere de vraag waarom zij gekozen hebben voor Colombia. In deze editie spreken we met Marcel. Welkom bij Nederlander in Colombia deel 47.

– Samenstelling: Luis Ernesto van Baren (LinkedIn)

Wat is jouw naam en woonplaats?

‘Ik zal mij even voorstellen, Marcel van der Linden, 59 lentes en sinds dit jaar woonachtig in Cali, Colombia.’.

Wat doe je om jouw ‘pan’ te verdienen?

‘Voor ik naar Colombia verhuisde was in Nederland actief in de automotive als service adviseur bij Kia van Mossel. Voor die tijd was ik werkzaam bij Leaseplan als leaseadviseur, Service Manager bij MotoPort en Service Advisor bij Tesla Amsterdam. Ik heb de eigenschap om elke twee à drie jaar een andere baan te hebben. Dat hoort een beetje bij mijn karakter. Ik houd graag van uitdagingen en nieuwe dingen leren.’

Hoe ben je in Colombia terecht gekomen?

‘Vaak wordt mij gevraagd, wanneer ik vertel dat ik geëmigreerd ben; Waarom in godsnaam Colombia? In de hoofden van de mensen buiten Colombia is Colombia significant aan gevaarlijk, drugs, kartels, prostitutie, guerrilla’s, ver weg, geweld en televisieseries. Niet echt een positief plaatje. Het is waar, het negatieve is er, alleen is er veel en veel meer positief in Colombia dan negatief. Alleen dat nieuws verschijnt niet op Tik Tok of op de NOS. Niet één van deze eerder genoemde redenen was voor mij de aanzet om naar Colombia te gaan. Om eerlijk te zijn ben ik eigenlijk geheel per ongeluk in Colombia terecht gekomen.’

Waarom Colombia?

‘Ik zou met de zomervakantie, voor 10 dagen, met een vriend naar zijn familie in Rio de Janeiro gaan. Helaas werd dat een week of drie van tevoren afgeblazen, omdat zijn vakantie werd ingetrokken. Tja, in mijn eentje naar Rio, dat zag ik op één of andere manier niet zitten. Belize leek mij wel wat. Surfend op internet, om wat informatie te verzamelen, kwam ik reisverslagen van Nederlanders tegen, die naar Colombia met de rugzak op vakantie waren geweest. Ik las niets anders dan enthousiaste verhalen.’

‘Prachtig land, vriendelijke geïnteresseerde mensen, in het algemeen geen overtoerisme, supergoedkoop, grootste biodiversiteit ter wereld, alle klimaten zijn aanwezig. Avontuur en ontdekken waren de triggers voor mij! Dus ik naar de ANWB een groen boekje over Colombia gekocht, gelezen, een ticket naar Bogota geboekt en daarna kijken we wel weer verder. Misschien Medellín, Cali, Cartagena? Wat kan je doen in 10 dagen’.

Wat waren jouw verwachtingen en of vooroordelen voor je naar Colombia ging?

‘Tja de rit naar het hotel was wel een kleine culture shock. Ik was nog nooit in een Zuid-Amerikaans land geweest. Ik kende het alleen van de film en wederom is de werkelijkheid heel anders. Wat mij veraste was dat niemand Engels sprak en ik dus geen Spaans. Wel was iedereen heel aardig en bereid om mij te helpen. Toen de taxi mij afzette bij het hotel, bleek ook daar niemand Engels te spreken. Dat was een interessante incheck en rondleiding, om het maar zo te noemen. Toen ik op mijn hotelkamer was, heb ik toch wel een paar uur naar de deurklink zitten kijken.’

‘Ik kan hier toch niet 10 dagen zo blijven zitten, dacht ik en pakte mijn groene boekje, riep om een taxi (zo heet het in het Spaans ook gelukkig) en wees naar een plaatje dat ik wilde gaan bekijken. En zo begon het grote avontuur. Ik heb drie dagen Bogota bezocht, daarna 3 dagen Medellín en tot slot besloten om naar Cali te gaan. De stad van de Salsa. Die 10 dagen sloegen nergens op. Dat ik terug moest voor een langere tijd was duidelijk’.

‘Vooral Cali had mijn hart gestolen. Ik schrok in eerste instantie van de rauwheid van de stad. Zeker als je op de dag van Halloween land. Toen ik er éénmaal inzat merkt ik dat ik hier zo blij was en waarom? Geen idee. Dat was een andere reden om voor terug te komen. Voor ik hier in mei van dit jaar een huis kocht, ben ik zoveel mogelijk naar Cali heen en weer gevlogen. Ik bleef zo lang mogelijk om uit te zoeken waarvan ik hier zo blij werd, maar ook omdat zich een plan in mijn hoofd begon te vormen.’

‘Tijdens mijn verblijf hier heb ik eerst een motor gehuurd en later één gekocht om Colombia mee door te trekken, met Cali als centrum. Ik heb solo de meest mooie routes gereden. Ik heb heel wat gezien, soms met kippenvel, soms tranen in mijn ogen. Zo mooi, zo overweldigend, de mensen zo aardig. Zelfs in de gebieden waarvan ik nu achteraf weet dat het guerrillagebied was. Wist ik veel. Ik plande gewoon een route op de kaart en rijden. Wat ik nu beschrijf was een keerpunt in mijn leven. Dit gevoel en deze ervaring wil ik andere mensen ook laten voelen en meemaken.’

‘Ondertussen had ik ook een prachtige caleñia genaamd Paula ontmoet, die mij hielp met mijn Spaans. Paula vergezelde mij bij het ontdekken van de stad, de omgeving van Cali en mij daarnaast introduceerde in de Salsa Caleña, waar deze hele stad mee doordrenkt is. Hier wilde ik wonen, hier wil ik mijn bestaan opbouwen, meertalige excursie, motortours, misschien een Air B&B, motorverhuur. Mogelijkheden, kansen, maar was het voor mij weggelegd? Alsof er een puzzel in elkaar viel. Huizenmarkt goed te doen, Visum op basis van investering, huizenmarkt in Nederland op zijn hoogtepunt, net gescheiden, nieuwe vriendin, een prachtig huis gevonden. Ik zet even een paar steekwoorden neer, want ik kan een boek vullen.’

‘Terug in Nederland kwam de werkweek er weer aan, de donkere winter en ik dacht, ik ga het gewoon doen. Ik ga mijn huis verkopen, neem mijn spaargeld mee en ga mijn plan uitvoeren. Dood of de gladiatoren was mijn moto. Ik wist toen niet dat het ‘gladiolen’’ in plaats van gladiatoren was ha, ha… Dat heeft even geduurd voordat iemand mij dat vertelde’.

Hoe reageerden jouw naasten op jouw plannen?

‘Mijn kinderen, vrienden en familie vonden het geweldig en vonden dat ik mijn hart moest volgen. Een half jaar later bleek (toen ik het huis had gekocht waar ik mijn plan wilde uitvoeren) dat ze dachten dat ik gek geworden was. Ze waren zich kapot geschrokken en vooral mijn kinderen vertelde mij dat ze gewoon echt niet blij waren en heel bang waren dat het slecht met mij zou aflopen in dat verre gevaarlijke Cali, Colombia. Het was voor hun een beetje de Patsboem show en voor mij was het zo’n helder met een duidelijk plan en route.’

‘Ik heb mijn naasten iets te weinig meegenomen in het verhaal. Dat neem ik mij wel kwalijk. Gelukkig is het goed gekomen, ook omdat het wel heel duidelijk is, dat de weg die ik ingeslagen ben, mij heel goed doet. Ze komen graag een keer hun vakantie vieren hier.’

‘Ik heb het prachtige authentiek huis uit de jaren 50, dat ik op het oog had gekocht, heb mijn visum, mijn cedula en ben nu bezig met het huis in de oude staat te restaureren en te renoveren, zodat ik er goed kan wonen en straks ook gasten kan ontvangen. Ik heb een grote garage voor drie auto’s of nog meer motoren en 10 slaapkamers. Het huis ( Casa Tierra Libre) staat in de wijk San Cayetano op een heuvel met een heerlijk fris windje en is op wandelafstand van het centrum. Het ligt naast de beroemde toeristenwijk San Antonio. In 10 minuten zit je midden in de natuur. Het is voor mij een droom!’

In welk opzicht heeft Colombia jou verrast positief en negatief?

‘Wat mij het meest opvalt is dat iedereen zo aardig is en altijd bereid is om je te helpen. Er is hier armoede en dus ook criminaliteit. Soms ook best heftig, maar ik kom alleen maar aardige en hulpvaardige mensen tegen. Ik ben lid van diverse motorgroepen. Zo doe ik regelmatig met de Avonturistas een rit in de Andes.Aalles off road, geweldig! Met de Vagamundos gaan we vaak over de weg en doen wat luxere en relaxte uitstapjes. Meestal is het doel een waterval of een rivier, maar ook bezoeken we het archeologisch museum in San Augustín.’

‘Deze twee groepen zijn een voor mij een onuitputtelijke bron van hulp. Zit ik ergens mee, of wil ik wat weten, dan gooi ik het in de app en ze staan meteen klaar om mij te helpen of te adviseren. Het duurt alleen soms wel lang voor het dan uiteindelijk opgelost is of in gang is gezet. Als er één ding is waar je aan moet wennen hier, is het tijd. Alles is een proces hier. Daar kan je je over op winden, maar dat heeft ten eerste geen zin en ten tweede snappen ze echt niet waar je je druk over maakt. Dat efficiency nastreven dat wij hier in Nederland kennen, is hier totaal onbekend’.

Wat vind je het meest leuke, bizarre aan Colombia?

‘De diversiteit van het land is ongelofelijk, op de motor kan je op één dag 4 of 5 verschillende klimaat gebieden doorkruisen met bij behorende natuur en vooral ook cultuur. Een geweldig vakantieland’.

Wat zijn de mindere kanten?

‘De armoede is wel de mindere kant. Het is hier nou niet bepaald een verzorgingsstaat. Ik wil niet te politiek worden, maar er is hier wel wat aan de hand met een paar families die hier de touwtjes in handen hebben. De huidig president doet het geweldig, maar krijgt enorme tegenwerking en negatieve propaganda. Het voordeel van het niet hebben van al die sociale voorzieningen en toeslagen, is dat de mensen hier zelf die taak overnemen. Heb je geen werk, zorgt je familie voor je, heb je geen geld, doen vrienden een rifa. Het is over het algeheel heel sociaal hier’.

Hoe reageert men op jou als buitenlander zijnde?

‘Als estrangero ben je in Cali een graag gezien gast, op straat wordt je welkom geheten en zijn ze geïnteresseerd waar je vandaan komt. Ze maken graag contact, nodigen je uit of doen een dansje met je. Ze zien je hier niet als een wandelende geldbuidel. Fooien is ook iets wat hier niet wordt gedaan of waar om wordt gevraagd. Het is wel aan het opkomen met de Uber en de restaurants’.

Heb je wat kunnen zien van Colombia en wat vond je hierbij het mooist?

‘Alles heeft hier zijn eigen pracht en praal. Of je nu naar het toeristische Cartagena gaat, Desierto de Tatacoa doorkruist, walvissen kijken in Buenaventura, Agua Clara met zijn watervallen en jungle, Leticia in het Amazonegebied, op de motor de Route del Condor doet. San Cipriano, Zona Cafetera….. Ik kan zo nog wel even doorgaan. Allemaal stuk voor stuk geweldige ervaringen’.

Heb je contact met andere Nederlanders in Colombia?

‘In Cali hebben we een appgroep van Nederlanders in en om Cali. Daar zijn ongeveer 35 mensen lid van. Heel handig om vragen aan te stellen. Hoef je niet elke keer het wiel uit te vinden. Ook handig om Nederlandse kaas, rookworsten, bitterballen, shoarmakruiden, appeltaarten en pindarotsjes te bestellen, Het meeste zelf geproduceerd in Colombia of uit de Nederlandse Antillen. Er zitten heel veel verschillende mensen met verschillende vaardigheden in de groep. Afgelopen Koningsdag hadden wij onze eerst bijeenkomst. Superleuk’.

Wat krijg je mee van het lokale nieuws, economie en politiek?

‘Ikzelf krijg hier niet zo veel van lokale nieuws, economie en politiek mee. Ook niet van de Nederlandse overigens. Dat komt omdat ik geen TV kijk. Je/ik leef hier buiten. Soms krijg ik wat mee in een restaurant. Ik wordt er vaak niet zo vrolijk van en schakel het maar uit. Behalve de bomaanslag in Cali laatst. Dat was wel heftig.’

Heb je een favoriete drankje of snack/eten in Colombia?

‘Jaaaaaaaa, oef zo veel, Vooral de verse vruchten , geweldig hier. Alles vers en kost bijna niets. Lulo is mijn favoriete vruchtensap en ook Maracuja…oeff.. Sancocho is een geweldig lekkere soort soep. Chícharrón, een soort gebakken buikspek, ook om je vingers bij op te eten. Er zijn hier zoveel heerlijke specialiteiten. Het is hier voor mij de hemel op aarde. Zeker als je van orgaanvlees houd. Je moet niet raar op kijken als er een klauw van een kippenpoot in je soep zit. Dat is een lekkernij hier en wordt gezien als erg gezond’.

Wat wil je andere mensen willen adviseren die willen emigreren naar Colombia?

‘Doen! Maar neem de tijd! En zorg dat je eerst een goede groep mensen om je heen hebt voor je stappen gaat zetten. Ik heb bijna overal zelf het wie uit lopen vinden en dat kan erg stressvol en tijdrovend zijn. Heel belangrijk: LEER SPAANS!’

Heb je last van heimwee?

‘Heimwee heb ik nooit. Ik voel mij hier als ADHD-er zo op mijn plek’.

Wat mis je aan Nederland?

‘Ik mis eigenlijk niets aan Nederland behalve de Nasi en bami kruiden en natuurlijk mijn twee geweldig zoons Tristan en Sandor, familie, vrienden en de techno feestjes. Het is hier wel, maar de vibe is hier heel anders. Hier zijn weer andere dingen zoals Feria de Cali in December’.

Wat hoop je in Colombia te bewerkstelligen voor de toekomst?

‘Voor de toekomst hoop ik dat ik een gezond, actief en avontuurlijk leven met mijn nieuwe vrienden en familie ga hebben. In de toekomst hoop ik ook gasten uit Europa en vooral Nederland te mogen ontvangen en mee te nemen op een motortrip of andere excursies in en om Cali. Ook om ze het prachtige Cali te laten beleven. Ze verdienen dat hier, al was het maar om de kijk op Colombia/Cali te veranderen.’

Volg ons op social media!

Wil je niets missen? Krijg jij geen genoeg van Colombia? Volg ons dan via onderstaande kanalen. Wil je als eerste een notificatie op jouw telefoon krijgen? Stuur ons dan een bericht en jouw nummer wordt toegevoegd aan onze database.

* Met het doorgeven van jouw nummer ga je akkoord dat we je gratis berichten via Whatsapp sturen die te maken hebben met Colombiaans.nl, onze diensten, advertenties en producten.

Lees meer Nederlander in Colombia