Boekreview: Ontvoerd – Derk Bolt

Sceptisch… Dat waren we toen het nieuwe boek van Derk Bolt op de deurmat viel. Zoals menigeen hadden ook wij het idee dat dit boek een manier was om nog even zo vlak voor de feestdagen een goede bonus te scoren. Want immers… Hoe lang was hij nu ontvoerd geweest? De zeven dagen moeten wel heel interessant zijn geweest om er een boek van te maken, laat staan dit binnen enkele maanden te schrijven én te publiceren. Na het lezen van het boek weten we waarom. Laten we beginnen met het Boekreview Ontvoerd Derk Bolt

Het boek begint te vertellen wat Bolt al 25 jaar in Colombia doet en hij spreekt met veel respect en liefde over het land. ‘Colombia is een feest om naartoe te gaan en is tegenwoordig grotendeels veilig. De natuur is er prachtig en de mensen opvallend aardig’, zo schrijft hij. Bolt is samen met cameraman en huisvriend Eugenio Follender beelden aan het schieten met camera en drone vlak voor het dorp genaamd El Tarra (Norte de Santander). In El Tarra is hij op zoek naar de biologische moeder van een van de adoptiekinderen in Nederland.

De ontvoering

Bolt weet dat het een riskant gebied is waar er nog guerrilla-activiteit is, maar wil toch gaan omdat hij begrijpt dat het geweld zich meer richt tot het officiële leger dan passerende buitenlanders. Ze passeren met hun auto het ene kleurrijke dorp na de andere. De zon schijnt, salsa schalt uit de boxen en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Follender schiet met de camera nog wat mooie sfeerbeelden. Ze hebben op dat moment nog niet El Tarra bereikt of het gaat mis. Er komt een knul op een motor langsrijden.

‘Da me la camera’. “Een overval denk ik meteen. Een brutale aap uit de omgeving probeert een onschuldige toerist angst aan te jagen”. ‘No’. Bolt probeert met Follender nog te ontsnappen, maar de wegen zijn zo slecht dat ze niet wegkomen. Het ventje met de motor haalt ze 400 meter verderop in. “Hij stopt, en ja hoor, hij pakt een pistool uit zijn broeksband en richt dat op ons. Mijn hart bonkt oorverdovend. Het ventje hoeft maar even kramp in zijn rechterwijsvinger te krijgen en het feest begint”. Uiteindelijk worden de twee Nederlanders opgepakt door leden van ELN en moeten zij al hun spullen, inclusief portemonnee, paspoort, opnamematerialen en auto inleveren.

Het lijden

Via verschillende tussenpersonen en verklikkers wordt het duo gebracht naar officiële leden van de ELN. Ze verdenken de twee van het zijn van CIA-agenten en proberen te achterhalen wie zij zijn. Ze pakken de portemonnee van Bolt en tellen de 400 euro (1.4 miljoen COP) die erin zit wel een aantal keer. Wat volgt zijn dagenlange wandeltochten door onherbergzame gebieden die normaal niet begaanbaar zijn. Bolt beschrijft in het boek over de lange wandeltochten, de slechte voorzieningen, de onzekerheid of zij wel in leven blijven, zorgen over het thuisfront, het constant verstoppen voor de helicopters van het leger, dagen zonder ontlasting, vrolijke ELN-liedjes, de slapeloze nachten en het smerige eten dat zij kregen voorgeschoteld. Elke dag hetzelfde. Een bord met daarop rijst, yuca, bakbanaan en een stuk varkenshuid. “Met bewondering kijk ik naar Eus. Die zit zowaar smakelijk te schransen. Zelfs het gebraden maag-darmkanaal ontdoet hij van het vlees. Held!”

Schrijfstijl

Bolt antwoorde eerder op de vraag van Jinek al, dat zij de ontvoering samen hebben overleefd door humor. Dat was het enige wat hen op de been hield. Het boek leest prettig weg en is geschreven met veel humor, maar ook zelfspot. Op gegeven moment krijgen de heren nieuwe kleren want dagenlang ploeteren in de jungle bevordert niet de staat van de kleding. “Dan komen er twee trainingsbroeken van Adidas uit de zak. Het verhoogt meteen ons campinggevoel. Als klap op de vuurpijl wordt tenslotte de grootste verrassing gepresenteerd. Fonkelnieuwe zwarte Converse-sneakers! Helaas was de grootste maat die zij konden vinden 43. Dit terwijl we 45 en maat 46 hebben.”

CIA-agenten

De reden waarom Follender en Bolt mee werden genomen is omdat men dacht dat zij CIA-agenten waren. Pas op dag 4 begint men in te zien dat dit niet klopt. De twee komen op het Colombiaanse nieuws en de soldaten die hen in bewaring houden kijken met stomme verbazing naar het nieuwsbericht. “Het verhaal wat ik je heb verteld klopt dus. Zie je nu wel?” Jaguar (de baas) reageert, ‘Maar jullie zijn wel journalisten, en die vertrouwen we ook niet’.

Bolt is een sociaal persoon en probeert de tactiek van Stockholm op de ELN-soldaten en creëert zo een band. Sociale gesprekken aanknoppen met zijn bewakers om zo sympathie te winnen zodat de kans op overleving het grootste wordt. Dat is de tactiek. Dat heel Nederland op dat moment meeleeft met het tweetal weten de Spoorloos-medewerkers op dat moment nog niet. Dit boek laat zich lezen als een avonturenroman en laat ons zien dat deze ontvoering niet licht mag worden opgenomen.

“In de afgelopen 25 jaar hebben we zoveel meegemaakt. Bekogeld in de sloppenwijken van Bogotá, beroofd in Tanzania, pistool op mijn hoofd gehad in São Paulo. Gewapende boeven heb je nu eenmaal overal”.

Oordeel

Het is een informatief boek waarin Bolt de ontvoering gedetailleerd beschrijft, met veel humor maar ook kennis. Het boek leest eenvoudig weg en bevat 253 bladzijden. Uiteindelijk hield Bolt aan zijn ontvoering 5 gebroken ribben en een bloeduitstorting op zijn linkerlong over. De opnamematerialen, drones en de 400 euro van Bolt zijn keurig en heel teruggekomen. Met dank aan uitgeverij De Kring.

Koop het boek bij BOL.com

Boekreview Ontvoerd Derk Bolt